Cicha Woda

Cicha Woda

W każdym z nas na dnie duszy się chowa,

Po cichutku, cicha woda.

Pod sztucznym uśmiechem, uściskiem ręki,

Patrzy przenikliwym wzrokiem żądając Twej udręki.

Chociaż zwykle, bardzo cicho, siedzi spokojnie zamknięta,

To czasami, jak złe licho, szyderczo się uśmiecha.

Krok w krok za swą ofiarą, po cichu podąża,

Aż wreszcie atakuje ją, i w strachu pogrąża.

Ma w zwyczaju, bardzo cicho, siedzieć w duszy posiadacza,

Jednak zazdrość, złość i smutek, w ucieczce jej pomaga.

Gdy pokaże swe pazury i potworne oblicze,

Uspokoi się, i po cichu, ze smutkiem,

Wraca do domu, a jej czyny, skończyły się opłakanym skutkiem.

W każdym z nas na dnie duszy się chowa,

Po cichutku, cicha woda.

Chociaż trudno ją okiełznać,

Lepiej niech stamtąd nie wypełza...