Rozdział 1 - Po co coś zmieniać?

Rozdział 1

Po co coś zmieniać?

Późnej nocy, wśród burzy i przenikliwego wiatru,

Wreszcie dojechaliśmy.

Od początku byłam przeciwna przeprowadzce.

Lubię morze, ale latem,

A nie jesienią, we wrześniu!

- Emmy, rozchmurz się.

Tu będzie dobrze, poznasz now...

-I tu jej przerwałam.

-Nie mamo. Nie chcę poznawać nikogo nowego.

Wystarczyli mi tamci przyjaciele.

- Kartka, ołówek i książki?

Powinnaś się ucywilizować.

- Rzekła mama.

No dobra, może i rysowanie i czytanie nie są najlepszym sposobem na spędzanie wakacji,

Ale po co poznawać nowe osoby.

Przecież nigdy nie wiadomo, jak na to zareagują.

Jedni uśmiechną się pogodnie,

A inni są chyba uczuleni na słowa: Dzień dobry!

Wraz z bratem i mamą ruszyliśmy do nowego mieszkania,

No raczej domku.

Mały, drewniany budynek, o prostej budowie.

Aneks kuchenny przy salonie,

jeśli można to nazwać salonem,

oraz mały skromny pokoik,

Typowo dla dzieci.

-A to twój kącik

- Te słowa nie zachwyciły mnie , ale da się przetrwać.

- A ty Danny, mieszkasz z siostrą.

- Mina mi zrzedła.

Mam mieszkać z tym małym oszustem,

Z tym wrednie słodkim bachorem!?

Mama zdała się czytać moje myśli:

-I bez dyskusji, ten ''bachor" to twój brat i masz go traktować jak przyjaciela.

- Po tonie jej głosu pewne było, że nic nie wskóram.

Rzuciłam plecak na spróchniałą półkę,

I zaczęłam rozpakowywanie.

- Szal, kredki, płyn do płukania, szynka...SZYNKA?!

No cudownie!!! Jest nawet szynka a mydła brak.

Wyciągnęłam mój błękitny ręcznik i wyszłam na korytarz gorączkowo szukając drzwi mogących prowadzić do łazienki.

- Łazienka na dworze, 20 metrów od domku.

Masz, to lepsze niż twoje mydło.

- Powiedziała mama podając mi stare, szare mydełko.

-MASAKRA-

Pomyślałam.

Łazienka na podwórku?!

Pada deszcz a ja mam iść 20 metrów przez mokry piasek?!

To jaki sens ma mycie?

Otworzyłam drzwi i od razu poczułam przenikliwy podmuch morskiego wiatru,

Zapach fal i krzyk mew dopłynął do mnie wraz z powiewem.

Ruszyłam przed siebie.

-MOJE WŁOSY!!!

- cała fryzura, 2 godziny ciężkiej pracy, legły w gruzach,

A raczej w błocie.

Wreszcie po obiecanych 20 metrach zobaczyłam mały budyneczek,

Dosłownie zbudowany z kilku prostych bali.

- To tutaj- pomyślałam.

Pchnęłam jedyne w całej budowli, żelazne drzwi.

Stare zbite lustro, zardzewiała wanna, i toaleta z pajęczyną.

-Dom dla drakuli- zaśmiałam się.

Ułożyłam rzeczy na stołku stojącym obok wanny.

Pochyliłam się by odkręcić kran, aż nagle:

-AAAAAAA!!!!

- W wannie był szczur!

Wielki, tłusty szczur!

- Co za miejsce...

I po co było coś zmieniać?