Żołnierz
Gdzieś tam, daleko,
Za górą i rzeką,
Na straży stoi, żołnierz.
Z pokorą w duszy,
Spokojem serca,
Nic go nie ruszy,
Gdy broni.
Z dumną postawą,
Miną bez wyrazu,
Oczami przed siebie,
Patrząc w pustkę krajobrazu.
Wzrok nieobecny,
Karabin na piersi,
Palec na spuście,
Stojąc prosto,
Otoczenie śledzi.
Za czołgiem się kryją,
Spiskowcy, wrogowie,
A żołnierz wciąż głowę na wprost,
I czeka, czy pójdą sobie.
Mimo niebezpieczeństwa,
Broni nie używa,
Stoi obserwując spustoszałą ziemię.
Nadal łez nie roni,
Wie co go czeka,
Koniec już blisko,
Spogląda na niebo...
Jasna łuna wybija się z char dymu.
Na twarzy żołnierza uśmiech pojawia się po raz ostatni...
Padł strzał,
A żołnierz stoi, już umierający,
Kilka łez roni.
Na polu bitwy,
Za górą i rzeką,
Żołnierz Polski,
Jeden z tysięcy,
Zginął za Polskę,
Żyjąc dla Polski...
Patriotycznie
OdpowiedzUsuń