Rozdział 2- Nowa szkoła, nowe problemy

Rozdział 2

Nowa szkoła,nowe problemy

Właśnie podróżowałam między snami,

Gdy jak gdyby przez mgłę, usłyszałam ten przeraźliwy dźwięk.

Zadzwonił budzik.

To okropne, że w zaledwie kilka sekund czar wakacji prysnął.

Zaraz, jaki czar?

Przecież czary nie istnieją!

Po prostu czas słodkiego lenistwa się skończył...

Ociężale podniosłam się z łóżka.

Preciągnęłam się i poszłam do łazienki.

I znów te przeklęte 20 metrów przez chłód morskiego powietrza...

-Oby nie było tam tego szczura...-Pomyślałam,

A przez całe ciało przeszły przeszywające dreszcze.

Mam dziwny wstręt do wszelkiego gatunku gryzoni.

Na szczęście, nie było.

Wzięłam szybki prysznic, podśpiewując:

Ach, jak przyjemnie,

Kołysać się wśród fal...

-Może ten dzień nie będzie aż taki zły?

-Szepnęłam uśmiechając się do siebie.

Moje przypuszczenia nie były jednak zbyt trafne...

*

- Hej, patrzcie na tą nową!- Wrzasnęła jakaś ,,plastikowa'' blondynka.

- Phi, co ona ma na sobie?! Cztery szmaty zarzucone na kawał kiełbasy!!!- Dopowiedziała druga.

Myślałam że spalę się ze wstydu...

Pobiegłam w inną stronę patrząc w ziemię, zaczęłam szukać bocznego wejścia do szkoły.

Nie znalazłam jednak ani małych drzwi...

Ze strachem zawróciłam na pięcie.

Drżałam jak galareta...

-One mnie zniszczą!- myślałam.

Miliony takich właśnie myśli przelatywały mi przez głowę w ekspresowym tempie.

Blondynki jednak zniknęły, odetchnęłam z ulgą, po czym spojrzałam na zegarek.

Przetarłam oczy.

Chwila spokoju nie trwała za długo.

Na ekranie urządzenia widniała kując w oczy, 8:05.

-J...Jes...Jestem spóźniona!!!

Pobiegłam ile sił w nogach.

Wyjęłam plan lekcji.

- Angielski sala 348...

Zerknęłam na dłuuugi korytarz.

- GDZIE NIBY MAM ZNALEŹĆ SALĘ 348 ?!- Wrzasnęłam.

Niebawem ujrzałam niską, szpakowatą osóbkę zmierzającą twardym krokiem ku mi.

Nagle ktoś wciągnął mnie za próg.

Chciałam krzyknąć, ale chłopak o oczach koloru jasnego nieba położył mi palec na ustach.

Zamilkłam.

Złapał mnie za rękę i pociągnął gdzieś, gdzie wcześniej, mogłabym przysiądz, była ściana.

W mgnieniu oka znalazłam się w sali lekcyjnej, 348.

Nikt nic nie zauważył, nic nie powiedział na moje nagłe pojawienie się na lekcji.

Odwróciłam się by podziękować za przyprowadzenie, a raczej teleportację, ale tajemniczy chłopak zniknął.

Znów spojrzałam na zegarek: 8:00

To wszystko wydawało się coraz dziwniejsze...