..Czerwone buty na ścieżce losu,
Raz pod wozem, raz na szczycie wozu.
Przemierzają życia galaktykę,
Wsłuchując się w moich łez muzykę.
Czerwone buty, buty czerwone,
Czarną ziemią zabrudzone,
Pokonują przeszkody, zdobywają góry,
Zawisły nad nimi burzowe chmury.
Deszcz, krople moich łez,
Wiatr, jesienne liście, ludu śpiew.
Krew, za Ojczyznę przelana,
Czerwona, i buty czerwone też.
Czerwony buty, czerwone od żołnierskiej krwi,
Na jesiennym wietrze, srebrna szabla lśni.
Gdzieś tam na dnie duszy,
Mała nadzieja tkwi,
Która żołnierza łzy osuszy,
I sprawi, że dziś pisać w wolnym kraju można mi.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz