Zamykam się w własnym kosmosie,
Wśród czarnego nieba piosenka życia trwa,
Losowi zagram na nosie,
Na koncert marzeń biletem wstępu jest prawdziwe ,,ja".
Szarpię za struny przeznaczenia,
Wyobraźnią maluję nuty,
Komponuję melodię istnienia,
Chwytam za ołówek i wykreślam smutek.
Szyfr ukryty w galaktycznej pięciolinii,
Gwiazdy śledzą każdy ludzki ruch.
Jesteśmy więźniami opinii,
Odpowiedź na pytanie życia jest schowana wśród tych nut.
Sztuką jest wśród setek gwiazd,
Znaleźć swoją własną drogę,
Coś, co łączy wszystkich nas,
Ten jeden, jedyny problem.
Prawdziwe ,,ja" chowa się gdzieś na dnie duszy,
Na twarzy tylko maska, człowiek rolę w przedstawieniu życia gra,
Lecz pamiętaj, żeby wejść na koncert marzeń,
Musisz pokazać, że swoją własną melodię masz.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz