Szara Francja

Nostalgiczny poranek,
W złotym słońcu skąpane,
Miasto szare, otulone żałobą.

Wieża zgasła i zgasła nadzieja.
Utonęły w smutku marzenia,
Gdzieś zniknęła radość z istnienia.

Czerwień wylanej krwi,
Biel nadziei, co w sercu się tli.
Błękit łez, słonych łez - Francji łez.
Dawny spokój się ukrył we mgle.

Oczy mokre,
Dusza zbłąkana,
Serce pękło,
Została krwawiąca rana.

Szara Francja w złotym słońcu skąpana,
Nadal piękna, lecz już nie taka sama...

Gris France

Nostalgique matin ,
Baigné dans la lumière dorée du soleil ,
Ville de gris, enveloppé dans le deuil .

Tour sortit et sortit espoir .
Ils se sont noyés dans les rêves de chagrin ,
Quelque part , il a disparu joie de l'existence .

Rouge sang versé,
Blanc espère que, au cœur d'une boucle .
Bleu larmes, larmes salées - des larmes de France .
Ancien paix a été caché dans le brouillard .

Yeux humides ,
Âme parasite ,
Rafale de coeur ,
Elle saignait plaie.

Gris France baigné de lumière dorée du soleil ,
Toujours belle , mais pas le même ...